Μια μέρα πριν την απαγόρευση καπνίσματος

απαγόρευση καπνίσματοςΒρισκόμαστε μόλις μια μέρα πριν την εφαρμογή της Υπουργικής Απόφασης για την απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους, αλλά και ιδιωτικούς χώρους συνάθροισης ατόμων, όπως χώροι εργασίας, καφετέριες, κέντρα διασκέδασης.

Ως καπνίστρια από τα 20 και ως ελεύθερος άνθρωπος, που γνωρίζω τις βλαβερές συνέπειες του τσιγάρου, αλλά και πολλών άλλων παραγόντων της καθημερινότητάς μας που είναι εξίσου ή και περισσότεροι βλαβεροί για την υγεία, νιώθω πως αν με υποχρεώσουν να κόψω το κάπνισμα, μόνο τα αντίθετα αποτελέσματα μπορούν να επιτύχουν.

Και αυτό, γιατί η διακοπή του καπνίσματος, που παραδέχομαι με πάσα ειλικρίνεια ότι το κάπνισμα είναι μια κάκιστη συνήθεια, αποτελεί μια απόλυτα προσωπική επιλογή. Μια επιλογή κατάδική μου και μια συμφωνία μεταξύ εμού και του ευατού μου και κανενός άλλου.

Συμφωνώ επίσης απόλυτα και σέβομαι ότι τις ίδιες ελευθερίες με εμένα, που είμαι καπνίστρια, έχει και ο διπλανός μου που δεν καπνίζει. Δεν έχω λοιπόν το δικαίωμα να του επιβάλλω τον καπνό του τσιγάρου μου, όπως όμως κι εκείνος δεν έχει το δικαίωμα να με γκετοποιήσει.

Και ο εν λόγω νόμος, αρχικά τουλάχιστον είχε αυτή την “φιλοσοφία”, την γκετοποίηση. Σιγά – σιγά και όσο ο καιρός για την εφαρμογή του πλησιάζει και όσο οι αντιδράσεις εντίνονται, ήρθαν και οι πρώτες απόπειρες ελαστικοποίησής του.

Η απαγόρευση δεν έδωσε ποτέ λύσεις σε προβλήματα, ειδικά όταν έρχεται να απαγορεύσει κάτι που τόσα χρόνια και με κάθε τρόπο, με την ανοχή όλων των εμπλεκομένων και του ίδιου  του κράτους φρόντιζαν να αποτελεί μέρος του lifestyle, αφού και τα έσοδα απο τον ειδικό φόρο είναι πολλά … πάρα πολλά.

Οταν δεν υπάρχει όρεξη και θέληση για να κάνουμε κάτι πραγματικά ουσιαστικό, ώστε να επιλύσουμε προβλήματα καταφεύγουμε στις απαγορεύσεις. Αντί να συνεργαστούν όλοι οι φορείς και τα εμπλεκόμενα Υπουργεία και να εκπαιδεύσουν τους πολίτες, ξεκινώντας απο τα μικρά παιδιά και τα σχολεία, αυτοί οι Πολιτικοί Γίγαντες, επιλέγουν τον εύκολο δρόμο της απαγόρευσης. Γιατί όσοι κυβερνούν αυτό τον τόπο (άλλοι εμφανώς και άλλοι αφανώς) δεν θέλουν να έχει Παιδεία, έτσι κι αλλιώς! Το σύστημα φροντίζει να αυτοσυντηρείται!

Από την άλλη δεν είναι κακό να προσπαθήσουμε οι καπνιστές να μειώσουμε τον αριθμό τσιγάρων που καπνίζουμε καθημερινά ή και αν το θέλουμε πραγματικά, να το κόψουμε εντελώς. Με το ζόρι όμως δεν γίνεται τίποτε!

Για όσους θέλετε να ενημερωθείτε αναλυτικότερα, αλλά και να βοηθηθείτε για να κόψετε το τσιγάρο, σας προτείνω να επισκεφτείτε τη σελίδα του Προγράμματος HELP με σύνθημα “Για μια ζωή χωρίς τσιγάρο”.

Τώρα που το διαβάσατε ελάτε να το συζητήσουμε

σχόλια

Leave a Reply