Η καλύτερη τιμωρία για τους αντιεπαγγελματίες

Μετά από αρκετές ώρες δουλειάς και χωρίς να έχω προλάβει να φάω οτιδήποτε όλη την ημέρα, καταλήξαμε με τον άντρα μου, γύρω στις 9 το βράδυ σε ένα «κυριλέ» σουβλατζίδικο στην περιοχή του Ν. Ηρακλείου. Ξέρετε, από αυτά που δεν αντιλαμβάνεσαι την τσίκνα, που από το σουβλάκι δεν ξεχειλίζει η σως, η οποία παρεμπιπτόντως αντικαθιστά το τρε μπανάλ τζατζίκι και που οι τηγανητές πατάτες δεν σερβίρονται σε πιάτο, αλλά σε ένα κουρούπι, που μπορεί να γυρίσει ανάποδα αν πιρουνιάσεις την πατάτα χωρίς να κρατάς με το άλλο χέρι τα μπόσικα.
Είναι η τέταρτη φορά που πήγαμε εκεί για φαγητό σε διάστημα 5-6 μηνών. Την πρώτη φορά, ήταν ικανοποιητικά, τη δεύτερη το αντίθετο, την τρίτη φορά σκεφτήκαμε να δώσουμε μια ευκαιρία ακόμη, αφού θεωρήσαμε ότι για την προηγούμενη εμπειρία θα ευθυνόταν η κακή μέρα. Υπάρχουν και κακές μέρες μερικές φορές σε μια επιχείρηση, όποιο κι αν είναι το αντικείμενό της. Η αλήθεια είναι ότι και την τρίτη φορά δεν ήταν τέλεια, αλλά τουλάχιστον ήταν συμπαθητικά από πλευράς εξυπηρέτησης. Βέβαια νιώθαμε αυτό που νιώθεις όταν ακούς μια ορχήστρα με ξεκούρδιστα όργανα. Ήταν σαν το προσωπικό να έκανε σπασμωδικές κινήσεις με το αφεντικό να είναι ο απών ή ο αδιάφορος ή μάλλον ο άμουσος μαέστρος.

Παρόλα αυτά αποφασίσαμε εν μέσω μεγάλης πείνας να δώσουμε μια ακόμη ευκαιρία στο «κυριλέ» σουβλατζίδικο, ώστε να αναστρέψει προς όφελός του την εντύπωση που είχαμε σχηματίσει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Ε, λοιπόν άδικος κόπος. Η τέταρτη φορά ήταν και η φαρμακερή. Εκτός από το ότι η εξυπηρέτηση ήταν η χειρότερη από κάθε προηγούμενη επίσκεψη, τώρα ήταν και το φαγητό χάλια. Ακόμη και τώρα που γράφω, 3 ώρες μετά το – ο Θεός να το κάνει – φαγητό, έχω δίπλα μου ένα ποτήρι ανθρακούχου αναψυκτικού. Αυτό που έφαγα, δεν ήταν καλαμάκι χοιρινό – 2 παρήγγειλα, το ένα άντεξα να φάω – ήταν κομματάκια λίπους περασμένα σε ξυλάκι.

Λίγο πριν ζητήσουμε τον λογαριασμό για να φύγουμε, είχα «φουντώσει» τόσο από τα νεύρα και εκείνη τη στιγμή, απρόσμενα, σκέφτηκα τις αναγνώστριες του www.teleiosgamos.gr που συμμετέχουν στο Forum και μετά από μια κακή εμπειρία που έχουν με κάποιο επαγγελματία του γάμου, μπαίνουν στο Forum και το μοιράζονται με τις υπόλοιπες και τρέχουν οι διαχειριστές να διαγράφουν υπερβολικούς χαρακτηρισμούς. Είχα την ίδια ανάγκη να μιλήσω δημόσια – με ονόματα – για τον αντιεπαγγελματισμό που βίωσα στο «κυριλέ» σουβλατζίδικο, το οποίο έχασε και την τελευταία ευκαιρία που του δώσαμε ως καταναλωτές με κατανόηση – η οποία έχει και όρια βεβαίως – βεβαίως.

Όμως πιστεύω ότι δεν χρειάζεται να «ξεφωνίζουμε» τέτοιους τύπους στο Internet, ούτε και να κάνουμε φασαρία, γιατί η καλύτερη τιμωρία για τους αντιεπαγγελματίες είναι το εμπάργκο και οι συνέπειές του έρχονται σιγά – σιγά και βασανιστικά. Αν δεν καταλαβαίνουν τη δυσαρέσκεια του πελάτη τους, δεν υπάρχει λόγος να τους πεις οτιδήποτε άλλο, γιατί το μόνο που θα καταφέρεις είναι να χαρακτηριστείς γραφικός, αφού κανείς τους δεν μπορεί να ακούσει και να αποδεχθεί ότι κάτι κάνει λάθος. Το μέλλον τους αργά ή γρήγορα θα είναι ο μαρασμός.

Ετσι πολύ απλά, για τα επόμενα 5-6 χρόνια δεν πρόκειται να πάω εκεί ξανά για φαγητό – αν  εξακολουθεί να υπάρχει μέχρι τότε – όπως έχω κάνει και με άλλα μαγαζιά, ακόμη και με μεγάλα super markets που πουλάνε χαλασμένη καπνιστή γαλοπούλα για τοστ και επιμένουν ότι απλά έχει μαυρίσει από το κακό της. Αρα, δεν χρειάζεται να σας πω για ποιο «κυριλέ» σουβλατζίδικο μιλάω – ούτε για ποιο super market. Αρκεί 2 φίλοι μας ένα βράδυ να θέλουν να βγούμε για φαγητό και να το προτείνουν κι εγώ τότε να τους πω ότι δεν είναι καλή επιλογή, αν θέλουμε να φάμε καλά και να τύχουμε καλής εξυπηρέτησης. Από εκεί και πέρα, ο πολλαπλασιασμός και η αριθμητική δικά σας! Για μένα κρατώ την ψυχραιμία και δεν  το ξεφωνίζω.

Τώρα που το διαβάσατε ελάτε να το συζητήσουμε

σχόλια

One thought on “Η καλύτερη τιμωρία για τους αντιεπαγγελματίες

  1. Έτσι πρέπει και πρέπει να το εφαρμόσουμε σε όλους τους τομείς της ζωής μας.

Leave a Reply