Δεξίωση χωρίς τσιγάρο

apagorevetai kapnismaΔεν ξέρω αν ήδη σας έχει τύχει να βρεθείτε σε δεξίωση γάμου ή βάπτισης μετά την απαγόρευση του καπνίσματος, αλλά εγώ είχε την “τύχη” να το ζήσω σε δεξίωση βάπτισης που έγινε στην αίθουσα γνωστού ξενοδοχείου των νοτίων προαστείων.

Τα πάντα ήταν άψογα, από τη διακόσμηση και το περιβάλλον, μέχρι και το σερβιριζόμενο μενού. Κι εδώ να βάλω μια παρένθεση. Μεγάλη ανακούφιση για τους καλεσμένους να κάθονται στις θέσεις τους και να τους σερβίρουν ζεστό και καλομαγειρεμένο το φαγητό τους, από το να πρέπει να σηκωθούν, να στηθούν στη σειρά και να προσπαθήσουν να χωρέσουν στο πιάτο τους σαλάτες, κρεατικά, ζυμαρικά κλπ και στο τέλος να μη μπορούν να “βρουν άκρη”. Κλείνω την παρένθεση.

Με το που φτάνουμε έξω από την αίθουσα, βλέπω κολλημένη στην πόρτα μια μεγάλη φωτοτυπημένη ανακοίνωση του Νόμου, με βάση τον οποίο απαγορεύεται το κάπνισμα και τότε συνειδητοποιώ την πραγματικότητα “χωρίς τσιγάρο”, την οποία είχα θάψει στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Αυτόματα, αρχίζω να νιώθω ότι “φουντώνω”, καθώς έρχεται αυτόκλητα η αντίδραση σε αυταρχικές απαγορεύσεις.

Καθόμαστε στο τραπέζι μας… πουθενά σταχτοδοχείο, όπως ήταν αναμενόμενο. Πρώτο θέμα συζήτησης ήταν ότι θα μας “φάει” η μεσημεριανή ζέστη, κάθε φορά που θα βγαίνουμε έξω για τσιγάρο. Δεν είχε κάνει την εμφάνισή της η νεοφώτιστη μπουμπούκα και οι πρώτοι είχαν ήδη ξεκινήσει τα πήγαινε – έλα με το κρασί στο χέρι για να βγούνε έξω και να καπνίσουν, με αποτέλεσμα να έχουν σχηματιστεί στην είσοδο “πηγαδάκια”, όπου λέγονταν απίστευτα αστεία και αυτοσαρκασμοί για όλο αυτό το απείρου κάλλους σκηνικό.

Ο εκνευρισμός που ένιωθε κάθε καπνιστής – και ήταν οι περισσότεροι – δεν μπορούσε να περάσει απαρατήρητος. Εβλεπες ανθρώπους να σηκώνονται αρπάζοντας νευριασμένα το πακέτο και να περπατούν έτοιμοι να “σκοτώσουν άνθρωπο” για να βγουν έξω μια ώρα “αρχίτερα”. Στη διαδρομή συναντούσες όλο και κάποιο σερβιτόρο που είχε όρεξη να αστειευτεί με το γεγονός, αλλά του κοβόταν απότομα με το πρώτο “δολοφονικό” βλέμμα του καλεσμένου που κατευθυνόταν προς την έξοδο.

Αποτέλεσμα ήταν όσοι μπορούσαν να φύγουν γρήγορα μετά το φάγητο να φύγουν άρων – άρων και όσοι έπρεπε να παραμείνουν μέχρι το τέλος να προσπαθούν να συμβιβαστούν σε μια ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα νιώθοντας ότι κάθονται σε αναμμένα κάρβουνα.

Σίγουρα δεν ήταν ότι καλύτερο ως εμπειρία τόσο για τους καπνιστές, όσο και γι’ αυτούς που δεν κάπνιζαν. Να σημειώσω δε, ότι τα παιδιά βρίσκονταν σε άλλο χώρο, όπου τα απασχολούσε παιδαγωγός και κλόουν. Συνεπώς, μεγάλη μερίδα των καλεσμένων στη δεξίωση δεν πέρασαν καλά και οι οικοδεσπότες δεν έφεραν καμιά ευθύνη γι’ αυτό, ούτε και μπορούσαν να κάνουν κάτι για να το αλλάξουν! Και δεν είναι μόνο ότι δεν πέρασαν καλά όσοι κάπνιζαν. Δεν πέρασαν καλά και αρκετοί από όσους δεν κάπνιζαν, αφού από όλα τα τραπέζια κάποιοι έλειπαν και χάλαγε η παρέα, ο σύζυγος έψαχνε την καπνίστρια σύζυγο και άλλα τέτοια “όμορφα”.

Το μέτρο βρίσκεται στην αρχή της εφαρμογής του και ακόμη είναι δύσκολο να συνηθίσουμε σε αυτό. Ως λαός, είναι αδιαμφισβήτητο ότι δεν μπαίνουμε εύκολα σε καλούπια και ότι διαφέρουμε πάρα πολύ από τους άλλους ευρωπαίους και ίσως αυτό μας σώζει από την κατάθλιψη που μαστίζει άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Μη ξεχνάμε ότι εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι απλά Ευρώπη και όσο οι κυβερνήσεις δεν φροντίζουν να συμβαδίζουμε με τις κοινοτικές οδηγίες σε άλλα εξίσου ή και περισσότερο ουσιώδη ζητήματα, τόσο περισσότερο θα αντιδρούμε σε τέτοιου τύπου μέτρα.

Ειδικά όταν ο αρμόδιος Υπουργός κος Αβραμόπουλος αρέσκεται στη δημοσιότητα και βγαίνει σε κάθε ευκαιρία να διαβεβαιώσει με αυστηρό ύφος, τόνο και χειρονομίες, που θυμίζουν άλλες προσωπικότητες, ότι αν δεν εφαρμοσθεί στο ακέραιο ο νόμος ως έχει αυτή τη στιγμή, θα προβεί σε πλήρη απαγόρευση του καπνίσματος.  Τα αποτελέσματα που πετυχαίνει είναι τα αντίθετα! Αν νοιάζεται για την υγεία των Ελλήνων πολιτών, θα πρέπει να καταλάβει ότι όσο απαγορεύεις σε έναν καταναλωτή να καταναλώνει κάτι που αγοράζει νόμιμα – και το οποίο πωλείται νόμιμα –  τόσο περισσότερα τσιγάρα θα καπνίσει όταν θα βρίσκεται σε χώρο που μπορεί να το κάνει. Για παράδειγμα εγώ κάπνισα περισσότερο όταν γύρισα σπίτι μου και κάθισα στην βεράντα μου, προσπαθώντας να χαλαρώσω από την πίεση που ένιωθα τις προηγούμενες ώρες!

Και οι καπνιστές έχουν δικαιώματα ως καταναλωτές και δεν χρειάζεται να μπούμε στα “χαρακώματα” οι καπνιστές με τους μη καπνιστές. Μόνο αυτό δεν μας χρειάζεται. Ας φροντίσουν οι αρμόδιοι των υπουργείων να εκπαιδευτούμε, να δημιουργηθούν χώροι με κατάλληλο εξοπλισμό εξαερισμού και να δημιουργήσουμε όλες τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να ζούμε όλοι σε ένα καθαρότερο περιβάλλον – δεν φταίει μόνο το τσιγάρο, φταίει το καυσαέριο από τα οχήματα και τις βιομηχανίες, οι χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται παντού και  γίνονται βλαβερά αέρια στους σκουπιδότοπους, στα εργοστάσια κλπ – χωρίς να καταπιέζει μια ομάδα πολιτών κάποια άλλη.

Τώρα που το διαβάσατε ελάτε να το συζητήσουμε

σχόλια

3 thoughts on “Δεξίωση χωρίς τσιγάρο

  1. Έχεις δίκιο. Αυτό το γεγονός με αγχώνει και μένα. Ο γάμος μου είναι τον Οκτώβριο. Ο ιδιοκτήτης του κέντρου μας ενημέρωσε ότι μόνο η νύφη και ο γαμπρός μπορούν να καπνίσουν μέσα. Οι υπόλοιποι εκτός κέντρου. Εγώ επειδή δεν καπνίζω μπροστά στην οικογένειά μου εντάξει θα συμβιβαστώ εκείνη την ημέρα και θα καπνίσω κανένα στα κρυφά στις τουαλέτες, και όχι όπως υπολόγιζα ανάμεσα στο τραπέζι με τους φίλους μου. Αλλά πως κρατήσω τον κόσμο πιο αργά αν αναγκάζονται να μπαινοβγαίνουν στο κέντρο; Να σημειώσω ότι ο γάμος και η δεξίωση θα είναι στην επαρχία. Πως θα τους κρατήσω στην πίστα αντί να συγκεντρώνονται έξω στο γκαζόν και εγώ να πω ότι είναι μια πετυχημένη δεξίωση αφού κοστίζει και πολύ για να κάνεις μια δεξίωση;

  2. Φίλε volelena πρώτα απ΄ όλα η ώρα η καλή. Εγώ πάντως δε θα ανησυχούσα τόσο στη θέση σου. Η αλήθεια είναι ότι αυτή τη στιγμή διανύουμε μια περίοδο προσαρμογής ακόμα από όλες τις απόψεις. Δηλαδή και τα κέντρα μπορεί ακόμα να μην έχουνε δημιουργήσει τους κατάλληλους χώρους για τους καπνιστές όπως επίσης μην ξεχνάς κι αυτούς (όπως γράφει και ο συγγραφέας του άρθρου) οι οποίοι δεν είναι προετοιμασμένοι ότι θα μπούνε σε ένα χώρο μη καπνιζόντων και τους κάθεται λίγο περίεργα στην αρχή. Την επόμενη φορά βέβαια θα ξέρουνε και θα είναι και ψυχολογικά κυρίως προετοιμασμένοι.
    Σχετικά με την τελευταία παράγραφο του άρθρου πιστεύω πως ακόμα και να δημιουργηθούνε χώροι με καλό εξαερισμό ο καπνός του τσιγάρου παραμένει βλαβερός για αυτούς που δεν καπνίζουνε. Σίγουρα δεν πρέπει καπνιστές με αντικαπνιστές να βρεθούνε στα χαρακώματα αλλά πάνω από όλα πρέπει ο ένας να σέβεται τον άλλον. Όσο για τα υπόλοιπα προβλήματα που εξιστορούμε είναι λίγο έως πολύ γνωστά. Το θέμα είναι να μικραίνουμε τη λίστα. Το τσιγάρο είναι μια καλή αρχή.

  3. Σίγουρα το μέτρο βρίσκεται ακόμα σε αρχικά στάδια και σε αυτό συνέβαλλε και η πραγματοποίηση των εκλογών. Μιας και ο νόμος δε θα αλλάξει με τη νέα κυβέρνηση πιστεύω πως θα δούμε πραγματική διαφορά στην ατμόσφαιρα των μαγαζιών τους επόμενους μήνες. Είναι γεγονός επίσης πως είμαστετ αντιδραστικοί αλλά πιστεύω πως με τον καιρό θα αναλάβουμε τις ευθύνες μας και θα περιορίσουμε το τσιγάρο. Όπως λέει και o Walter ακόμα και το καλύτερο σύστημα εξαερισμού να υπάρχει, τα μικροσωματίδια του καπνού εξακολουθούνε να αιωρούνται και είναι εξίσου επικίνδυνα για την υγεία μας. Και μην ξεχνάς πως μέσα στις καλύτερες προυποθέσεις ζωής είναι και ο περιορισμός του τσιγάρου…

Leave a Reply