Θέλω να γράψω για όμορφα πράγματα και δεν μπορώ

Νεκροί από μολότωφ σε τράπεζα κατά τη διάρκεια διαδήλωσηςΤο αντικείμενό μας είναι ο γάμος και συνήθως γράφω για όμορφα πράγματα, έχοντας βέβαια και την ανάλογα καλή διάθεση. Αυτό περιμένετε κι εσείς άλλωστε, από ενα μέσο όπως το teleiosgamos.gr

Δυστυχώς όμως αυτές τις τελευταίες μέρες, με όσα συμβαίνουν στην χώρα μας, αν και θέλω να είμαι συνεπής απέναντί σας δεν μπορώ να γράψω για κάτι όμορφο, για κάτι γαμήλιο, για κάτι τόσο ευχάριστο, όσο η έναρξη της κοινής ζωής δύο ανθρώπων.

Και δεν μπορώ, γιατί είμαι άνθρωπος κι όχι προγραμματισμένο ρομπότ που γράφω κατά παραγγελία. Δεν μπορώ γιατί συνεχώς στο μυαλό μου γυρίζουν οι αθώοι άνθρωποι που έχασαν χθες τη ζωή τους ενώ εργάζονταν. Άνθρωποι συνομήλικοί μας, γύρω στα 30 – 35 που έτυχε να εργάζονται σε μια τράπεζα, γιατί κι εκεί κάποιοι πρέπει να δουλεύουν. Οι τράπεζες είναι ένα είδος επιχείρησης που κατηγορείται για σημαντική συμμετοχή στο να φτάσουν τα πράγματα εδώ που έφτασαν. Αλλά αυτό σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να πληρώσουν με το αίμα τους;

Οι άνθρωποι που έφυγαν με αυτόν τον τραγικό τρόπο ήταν όλοι νέοι μεταξύ 30 και 35 ετών. Μάλιστα η μια γυναίκα ήταν 4 μηνών έγκυος. Όσο σκέφτομαι τις οικογένειές τους, όσο σκέφτομαι τον σύζυγο αυτής της γυναίκας, που έχασε σε μια στιγμή τον άνθρωπό του και το παιδί του, πριν προλάβει να το κρατήσει στην αγκαλιά του, κλαίω και ταυτόχρονα θυμώνω. Ο θυμός μου μεγαλώνει γιατί γι’ ακόμη μια φορά ακολούθησαν μόνο δηλώσεις “κασέτα” μεγάλων ανδρών που έχουν την τύχη του τόπου στα χέρια τους. Δηλώσεις του τύπου “οι δράστες θα συλληφθούν, θα παραδωθούν στη δικαιοσύνη και θα τιμωρηθούν παραδειγματικά”.

Πείτε μου έναν που συνελήφθει, δικάστηκε και τιμωρήθηκε παραδειγματικά. Τόσα χρόνια οι μεν παραμένουν οι “γνωστοί – άγνωστοι” που τα σπάνε, καίνε, σκορπίζουν τον θάνατο τυφλά και αμαυρώνουν κάθε ειρηνική πορεία απλών πολιτών και οι δε παραμένουν οι “γνωστοί – ανίκανοι” πολιτικοί που όλοι ξέρουμε τι κάνουν και τη βγάζουν πάντα καθαρή, χωρίς κανείς να έχει λογοδοτήσει για ότι έχει κάνει ή για ότι δεν έχει κάνει για να μπει επιτέλους μια τάξη σε αυτή τη χώρα.

Όσο σκέφτομαι ότι η έγκυος γυναίκα ίσως μέχρι χθες να ήταν μια από εμάς, μία από την παρέα μας, μία από εμάς που μιλάμε καθημερινά στο Forum, μία από εμάς που προετοιμάσαμε ή προετοιμάζαμε τον γάμο μας παρέα, μία από εμάς που μοιραζόμαστε τις ανησυχίες που έχει κάθε γυναίκα που περιμένει ένα παιδί, όσο σκέφτομαι όλα αυτά τόσο περισσότερο τρελαίνομαι.

Από τη μια στιγμή στην άλλη αλλάζουν όλα ξαφνικά. Αλλάζουν όλα και στη χώρα μας θρηνούμε αθώα θύματα σε περίοδο ειρήνης. Έχασαν τη ζωή τους, τρεις συμπολίτες μας, τρεις δικοί μας άνθρωποι, τρεις εργαζόμενοι των χ ευρώ – δεν έχει σημασία το χ αφού σίγουρα δεν ανήκουν αυτοί οι άνθρωποι στο κεφάλαιο που πολλοί κατηγορούν – τρεις νέοι άνθρωποι κι ένα παιδί που δεν πρόλαβε να γεννηθεί!

Ναι, θα τους θυμόμαστε πάντα, αλλά αυτό μάλλον δεν αρκεί. Πρέπει να κάνουμε κάτι παραπάνω για να αναπαυθούν οι ψυχές τους. Έχουμε 4 λόγους παραπάνω για να απαιτήσουμε να αλλάξουν πολλά και πρώτα απ’ όλα να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να τιμωρηθούν, όσοι εμπλέκονται στο καλά στημένο παιχνίδι που παίζεται εις βάρος μας πάνω από 30 χρόνια. Έχουμε 4 λόγους παραπάνω, γιατί έχουμε 4 νεκρούς.  Έχουμε πένθος!

Τώρα που το διαβάσατε ελάτε να το συζητήσουμε

σχόλια

Leave a Reply